လူ ့ဘ၀ရဲ ့ ျငိမ္းေအးမွဳ

ေပ်ာ္ေနသူ... ဘယ္သူ၏ဆႏၵနဲ ့လဲ၊ဘယ္သူ၏ေစာင့္ေရွာက္မွဴနဲ ့လဲ ၊
ဖခင့္ေမတၱာစိတ္ေတြ ယိုဖိတ္ေနတဲ ့ ေျမ..၊ဇာတိေျမ၊
တိတ္ဆိတ္ခ်မ္းေအးတဲ ့ သူ ့ေမြးရပ္ ႒ာေန၊သူပိုင္တဲ့ေျမ၊
ဒီေျမေပၚက ေလကို ရွဴရွိုက္ရတာေလာက္ ၊
ေက်နပ္ေရာင့္ရဲစရာ ဘယ္မွာ ရွိမလဲ ကြယ္။ ။
ဘယ္သူ၏ ႏြားအုပ္ေတြက ႏြားႏို ့ေပးသလဲ ၊ ဘယ္သူ၏ ဂ်ံဳခင္းေတြက ေပါင္မုံ ့ေပးသလဲ ၊
ဘယ္သူ၏ အေထာက္အပံ ့နဲ ့လဲ။
ဘယ္သူ၏အပင္ေတြက ေႏြအပူကို ေအးရိပ္ေပးခဲ ့သလဲ၊
ဘယ္သူ ့မီးဖိုက ေဆာင္းမွာ အေႏြးဓါတ္ကို ရေစခဲ ့သလဲ။

ဘုရားသခင္ ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူသလား၊ နာရီေတြ..၊ေန ့ေတြ ..၊ႏွစ္ေတြ ..၊
ေျဖးေျဖးညင္သာ ေလ်ာေျပးထြက္သြား၊ ကိုယ္က်န္းမာ စိတ္ခ်မ္းသာ
တိတ္တဆိ တ္ေန ့ရက္ေတြ ကုန္လြန္သြား ၊
အတူေရာေႏွာေပါင္းစည္း ကာ ခ်ိဳျမိန္မွဳေတြ ဖန္တီးထား
အျပစ္မဲ ့စြာ မည္သည့္အရာက ႏွစ္သိမ့္မွဳေတြ အေပး ႏိုင္ဆုံးျဖစ္မလဲ ၊
ရွဳမွတ္ပြားစရာ တရားအစစ္ကေတာ ့ ဒါပါပဲ ။ ။
ဒီလိုမ်ိဳး ငါ့ကို ေအးေဆးစြာ အသက္ရွင္ေနထိုင္ခြင့္ေပးပါ။
အဆိုးေတြကို မျမင္ခ်င္ဘူး ၊ မသိခ်င္ဘူး ၊ဖယ္ပါ ရွားပါ ၊
ေၾကကြဲမွဳေတြ ၀မ္းနည္းပူေဆြးမွဳေတြ ကင္းသျဖင့္ ငါ့ကို ေသခြင့္လဲ ေပးပါ၊
ဒီကမၻာၾကီးထဲ ကေန ငါ ျငိမ္းျငိမ္းေအးေအး တိတ္တိတ္ကေလး ခိုးထြက္သြားပါရေစ၊
ဒါေပမဲ ့ေလ ငါက ေက်ာက္ခဲ တလုံးမွ မဟုတ္တာကြယ္ ..၊
ဘယ္ေနရာမွာ လဲေလ်ာင္းရမယ္ဆိုတာ ကိုေတာ့ ..ေျပာျပ ေပးမွ ျဖစ္မွာေပါ့။ ။
florist ျမန္မာျပန္သည္။

မူရင္းကဗ်ာ
The Quiet Life

Happy the man, whose wish and care
A few paternal acres bound,
Content to breathe his native air,
In his own ground.

Whose herds with milk, whose fields with bread,
whose flocks supply him with attire;
Whose trees in summer yield him shade,
In winter fire.

Blest, who can unconcern'dly find
Hour, days, and years slide soft away
In health of body ,peace of mind,
Quiet by day.

Sound sleep by night ;study and ease
Together mix'd; sweet recreation,
And innocence , which most does please
With meditation.

Thus let me, unseen,unknown;
Thus unlamented let me die;
Steal from the world, and not a stone,
Tell where i lie .
Alexander pope (1688- 1744)

အားလုံးရဲ ့ သီခ်င္း

လူေတြ..လူေတြ ..အားလုံး..၊
ရုတ္တရက္ ေတးခ်င္းသီၾကဴးလို့ ့၊
ျမဴးထူးဟစ္ေအာ္ ေပ်ာ္လိုက္ၾကတာကြယ္၊
ငါလဲ ပဲ သူတို ့ အေပ်ာ္ထဲ မွာ စီးေမ်ာသြားတယ္။ ။
အက်ဥ္းက် ငွက္ကေလးမ်ား လြတ္ေျမာက္မွဳနဲ ့ အတူ ၊
အေတာင္ပန္ ျဖန္ ့က်က္ ၊တဟုန္ထိုး ေျပးထြက္လို ့ ၊
သစ္သီးျခံေတြ စိမ္းေမွာင္ေနတဲ ့ လယ္ကြင္းေတြ ေပၚမွာ...ေပၚမွာ....ေက်ာ္ျဖတ္လ်
က္၊
တေျဖးေျဖး ျမင္ကြင္းကေန ေပ်ာက္ပ်က္သြားတယ္။ ။
လူေတြ လူေတြ အားလုံး ၊
ေတးခ်င္းသံ အရွိန္အဟုန္ျမင့္တက္လို ့ ၊
ထြက္ျပဴစ ရွင္ေနမင္းက တစ တစ ေနသားက် က်လာသလိုပဲ၊
ငါ့အသဲကိုပါ သိမ္းၾကံဳး ရိုက္ခတ္၊ မ်က္ရည္ယိုစီးမတတ္ေပါ့..၊
စိုးရြံ ့ ထိတ္လန္ ့မွဳမ်ား အေ၀းသို့ ့ စုျပံဳေမ်ာပါသြား၊
အို..ဒါေပမဲ ့လဲ အားလုံးဟာ ငွက္တေကာင္ ေတးသီသလို..မပီ၀ိုး၀ါးနဲ ့၊
ဘယ္မွာအလကၤာေျမာက္မတဲ ့လဲကြယ္ ။ ။
florist ျမန္မာျပန္သည္။
မူရင္းကဗ်ာ
Every one sang

Everyone suddenly burst out singing;
And i was filled with such delight
As prisoned birds must find in freedom
Winging wildly across the white
Orchards and dark-green fields;on ; on ; and out of sight.

Everyone's voice was suddenly lifted,
And heart was shaken with tears; and horror
Drifted away ...O but everyone
Was a bird; and the song was wordless;
The singing will never be done.

Siegfried Sassoon